Acrylgieten; zo moet het niet (of toch wel?)

Hoe goed ook voorbereid, steeds duiken er andere problemen op. Dan weer de juiste kleur op, dan staat het brandertje elders. Help! Ben ik nou zo'n kluns...

De dikte van de verf is ook al zo'n ding. Maar ik probeer het nu op gevoel te doen. De weerstand moet steeds hetzelfde aanvoelen. Logisch maar lastig: zo kun je niet uitgaan van afgewogen hoeveelheden.

Ik weeg op dit moment de helft verf, de helft (of iets meer) floetrol en dan 20% water, wat bijna steevast meer wordt; soms tot wel 40/45%! De dunnere verf vloeit in elk geval beter, dat is fijn.

 

Ook de acrylinkten heb ik ontdekt. Mooi, maar niet te mengen met mengsels waarin dikke verf zit verwerkt,

of je moet de inkt eroverheen willen doen, dan kan het wel.

Dit gele werk met turkoois stippen wou maar niet gebeuren. Eerst wat het een giet, met sillcone. 
Ik zag de inkt mengingen verdwijnen tussen de verf mengingen, domme fout! Uit wanhoop maar een 'swipe' gedaan. Toen beschouwde ik het doek eigenlijk al als verloren, zag er niet uit.

Maar aangezien ik van die flesjes met lange smalle tuit heb begon ik het en der wat turkoois mengsel (zonder silicone) te injecteren in de verf.

Dat werd wel aardig..eindconclusie: je komt soms niet waar je zijn wil, maar dan kun je er toch nog een resultaat en vooral een ervaring aan overhouden. En dat is ook prima. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0