William Turner te Rijksmuseum Twenthe

Turner, voorloper van de moderne kunst.

Al lang voordat de impressionisten hun eerste aarzelende voetstappen op het pad buiten de aangegeven paden gaven, was Turner daar (Eind achttiende eeuw begin negentiende eeuw, Groot Brittannië).
Zijn technieken waren ongewoon voor die tijd. Krassen, modelleren met verf, dikke lagen;

Turner was als een Amsterdamse ui die steeds in staat was om nog een jasje te vergeven.
Misschien een wat onhandige metafoor, die waarschijnlijk wat gegniffel zal veroorzaken.
Maar moet ik anders ik zijn talent uitleggen?
Turner liet los.
Zijn werken waren vernieuwend.
Hij zocht de kern van zijn werk in zijn emotie en nam daarmee afstand van het als koel en afstandelijk bekend staande (Neo-)Classisisme.
Turner ging meer de Romantische kant op: schilderen naar gevoel.
Deze stijl kwam steeds meer op door de industrialisering en verstedelijking.
De Romantische kunstenaars en hun gevoelens en emoties werden gewaardeerd door de critici.


Het grootse van de natuur, uiteengezet in licht, water, land en vuur, hield Turner bezig.
Turner koos in zijn werk zijn eigen regels.
Dat bewonder ik!
Turner, hoe kan ik ooit nog onbevangen naar een van zijn doeken kijken zonder te worden herinnerd aan mijn beperkingen?

Die kleine hokjes in mijn geest die elk doek weer ketenen.
Kan ik mij nog los wrikken?


Hij maakt heel wat los, nog steeds, niet alleen bij mij maar bij velen.

De zalen zijn tijdens mijn bezoek van de tentoonstelling in het Rijksmuseum Twenthe*  vol met hen.

Waar zij vol zijn of anders raken van Turner.

(*Tentoonstelling is deels te zien bij de Fundatie te Zwolle en deels in Enschede)


Zouden die impressionisten zonder het nalatenschap van William Turner ook zover zijn gekomen?
Of heeft zijn invloed werkelijk zolang de eeuwen doorgeklonken.


Een expositie die elke liefhebber zou moeten gaan zien!
Want het is misschien wel dé schakel tussen twee grote stromingen in de geschiedenis van de schilderkunst. 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0