In het gevoel...

…is het makkelijk toeven. 

Niet hoeven denken. Geen wikken en wegen.
Alle ruimte blijft over voor kleur, emotie. Misschien wordt eens een spontane compositie gevonden.


In het gevoel ligt de basis, de passies en interesses. Alle zaken die zo dichtbij kunnen zijn maar te vaak over  het hoofd worden gezien.
Door mij dan.
Zoals de paarden, die jeugdliefdes. Zoveel uren heb ik ermee doorgebracht. Ook met het tekenen ervan.
Maar als ik mijn werken eens terug bekijk, dan kom ik ze nauwelijks tegen.


Nu is het zo dat mijn foto-bestand met interessante afbeeldingen een aparte sectie ‘paarden’ heeft .
Maar een standaard afbeelding hoef ik niet!
Dus hoe te vertalen naar het doek? Steeds vond ik niet die link tussen dier en kunst.

Nu ben ik dan een werk begonnen dat misschien ergens op lijkt: een mooie uitsnede van een sierlijke houding en de kleuren voelen ook fijn. Misschien zou een iets lossere toets bijdragen aan de dynamiek, maar goed, voor een volgende keer dan maar.
Het voelt veelbelovend.
Afijn…hieronder zie je de studie en een voortgang van het schilderwerkje.
Voer voor een groot doek?