Een vraagteken

De studie van het blauwe bos is voltooid.
Of, beter: ik heb genoeg geëxperimenteerd om een idee te hebben van de uitkomst.
Eigenlijk is het me op dit punt nog een tikkeltje te vaag (zou liever één op één het grote doek op gaan) maar deze sneak-peak heeft bepaalde punten naar voren gebracht die veelbelovend zijn. En dan slaat weerzin om in trappelende hoefjes.
Onvoorstelbaar blijft de tegenzin die ik tot dit punt heb gevoeld! Sta er van te kijken hoe negatief ik er in stond: ‘ik kan het niet ‘meer’’, ‘dit wordt nooooit iets’, ‘de ideeën gaan ditmaal niet werken’…
Note-to-self: knevel dit duiveltje nu eens! Pfff, jeetje, hoezo een dooddoener. Mag wel oppassen dat het plezier me niet vergald wordt. En dat terwijl ik aan het grootste deel van het schilderproces toch best wat plezier beleef. Maar goed, het doorzetten is ook deze keer beloond en mijn motortje is weer ‘aan’.

Persheng heeft me gisteren tijdens de les wat bijsturing gegeven aangaande het zwart. Ik vond het te donker en dacht dat blauw een oplossing kon zijn. Het blauw dat zij toen nam leek mij te fel maar toch werd het best een goed geheel. Het grote werk zal dus wat minder donker worden. En wordt dat niets, ach, dan pleur ik er gewoon alsnog een zwarte laag overheen :)
Heb nog even een plaatje bijgedaan van het eindresultaat van de studie en het doek van 120x70 alweer op de bok gezet. It’s on! 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0