Zwarte doeken

Er gloort licht.

Een mistig ochtendlicht waarvan het nog niet zeker is of het door zal bereken, maar toch: er gloort licht.
Een doek van 60x50 staat op de ezel.

Er zit al een mooie laag zwarte gesso op. Deze gesso een basis die me goed is bevallen (bij het Zwarte Woud).
Het geeft tafereeltjes een kenmerkende sfeer die me aantrekt.
Het nieuwe onderwerp is een prachtig bos, met een  bergopwaarts perspectief. Op de achtergrond het tegenlicht, mistig.
De voorgrond gaf de doorslag: groen mos, in perspectief.
Zo op papier heeft het dus veel sterke punten. Veelbelovend!
De eerste verf-opzet gisteren tijdens de les gedaan. Meteen diepte gevonden. Spannend!
Ook lijkt mijn 'overall'overzicht verbeterd te zijn. Ik kan meer met afstand kijken om zo de juiste toetsen neer te kunnen leggen.
En dat allemaal met dank aan de blauwe billen; die nooit helemaal zijn geworden wat ik voor ogen had. Dat gigantische doek heeft me namelijk meer afstand leren nemen. Daar heb ik nu profijt van.
Hoewel ik eerst nog een blauwe engel op het menu had staan; daarvoor had ik het zwarte doek gemaakt, vond ik het niet de juiste afmeting ervoor.
Op weg in een ander bos, zie hieronder de eerste opzet.
Het zal zeker geen één op één worden met het Zwarte Woud, als je dat misschien denkt. Wel zal ik een aantal van die technieken gebruiken: de structuurgel op de voorgrond, de glansverf als mengmiddel. Ik zoek opnieuw die 'woestheid'.
Maar verder zijn er minstens net zoveel verschillen.
Daarom zet ik die er ook bij. 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0