Klaar: Naked Blue

Zo, nu weet ik pas wat écht werken is. Maanden heeft het geduurd maar het blauwe-billen-schilderij, vanaf nu weer te noemen: ‘Naked Blue’ is af.
Of, anders gezegd: ik accepteer dat het een staat heeft bereikt waarmee ik kan leven. Persheng heeft me tot het laatst aan het handje gehad, gelukkig.
Ik heb de onderrug na zeker zes pogingen zover dat het er oké uitziet. Het moet maar. Ik zal moeten accepteren dat het nog lang zal duren voordat ik tevreden zal zijn over mijn eindproducten: best lastig nog.
Wel heb ik vertrouwen in de bezigheden op zich: ik blijf me gewoon richten op hetgeen mij boeit en laat me niet afleiden door eventuele opdrachten of verzoeken; ‘wil je niet zo’n prachtig  landschapje voor mij maken’. Lieve mensen, geweldig dat jullie zo geïnteresseerd zijn, maar zo kom ik nooit waar ik zijn wil. 
Wat heb ik verder nog gedaan aan dit werk: de craquelé heb ik bijgeschuurd en met een glanzende heavy gelmedium zijn de craquelé scheurtjes gedicht: dat zal niet meer uit elkaar vallen.
Nu nog een vernisje erover.
Eindelijk hangt het waar het hoort: boven ons bed.

Zie hieronder voor het eindresultaat.

Commentaar schrijven

Commentaren: 0