Doorstart

Het blauwe figuratief (waarvan ik de naam voorlopig niet uit zal spreken > bijgeloof J ) laat me niet los. Het moet voor boven ons bed worden en zoals het nu is, is het niet goed genoeg.
En dus is het mijn vaste cursus-werk geworden. Met als afwisseling het Gaudi-raam, maar dat werk boeit me helaas niet. Maar het is wel lekker eenvoudig meenemen dat raam, aangezien ik dat op een vel cancvas uitwerk.
Nee, neem dan die blauwe kont. Elke week gesleep met dat grote onding van 120x50. Maar ik heb het nodig, die ondersteuning.
 Zonder Persheng ga ik het niet redden. De laatste twee keer heeft ze me goed geholpen met de overgangen. Zo belangrijk om deze goed – en vloeien - te hebben. Het is het verschil tussen wat ruw gesmeer of een gestroomlijnd figuur.

Blij dat ik de handdoek niet in de ring heb gegooid! Tegelijkertijd leer ik veel van de technieken die in dit werk aan bod komen – ook al heb ik sommige eerder toegepast.
Herhaling, herhaling, herhaling is wel op mij van toepassing.
Aan de bovenzijde van het lichaam wat meer high-lights gebruikt (gelen, groenen en wat wit als afwerking).

 

Zie hieronder voor een kleine update: 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0