Niet te redden

Overmoed en die eeuwige fantasie; ze hebben me geplaagd.
Toscane is een onuitputtelijke bron van plezier voor de kunstenares in mij. Ik hou van de lijnen, de kleuren en de samenhang van al die sterkte punten waar het uitbundige landschap zo bekend om is. Maar op het doek, mijn doek althans...
Het begon al met de compositie: ik had sterker uit kunnen – nee; moeten – pakken. Dit was een van de verkeerd genomen stappen in het hele proces.
De kleuren zijn ook niet zoals in gedachten geworden, het straalt teveel kermisklimaat uit naar.
De gehele opzet was eigenlijk wel experimenteel. Met een donkerblauwe lijn heb ik omtrekken gezet die er in gedachten heel gelikt uitzagen. In real life werd het helaas minder.
Is het dan die grote afmeting (120x50 cm.) waar ik niet zoveel ervaring mee heb?

Nu wilde ik het niet zo opgeven, vaker ben ik op dergelijke kruispunten blijven staan: welke kant op, doorgaan of omkeren of de brand erin? En meestal ging het vanaf zo’n punt ineens de goede kant op.
Vanavond zou het ‘naar een hoger plan getild worden ‘.
Huh, daar heb je die fantasie weer. Het doek en zijn opsmuk zijn de afgelopen uren namelijkalleen maar minder geworden. Soms moet je misschien ook wel even lekker op je bek gaan. Conclusie: het is een aardig schilderijtje geworden dat helaas niet aan de verwachtigen voldoet. 
Ik presenteer u Toscane van zijn minder flatterende kant, grrr.

Failure
Failure

Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    thea (maandag, 12 augustus 2013 22:31)


    Ziet er geweldig uit!!!! BLijf zo doorgaan trotse MA