Hoe de kunst mij terugvond

Heel, heeel lang geleden hield ik eens een tekenpotlood in mijn linkerhand. Het werden vrienden. Samen zwierden ze over het papier en hun samenwerkingsverband bracht veel schoons voort.
Toen de puberjaren daar waren werd die goede oude vriend potloos vergeten. Nieuwe vriendenwerden gemaakt, minder loyaal misschien maar oh, wat waren ze interessant!

Jaren van creatieve vlakheid volgden elkaar onopgemerkt op. Tot die dag dat die oude vriend ineens weer voor de deur stond.
Mijn hand wilde zijn oude vriend niet langer missen. Een eerste voorzichtige kennigmaking volgde. Al gauw was de vriendschap hersteld en de passie laaide hoog op!
Het besluit dit vast te houden bleek het juiste en zie daar: het potlood veranderde in een prachtige kwast (en zo nu en dan in een paletmes :) )
Een onverwoestbaar huwelijk is dit! En ze leefden heel gelukkig voort.

Commentaar schrijven

Commentaren: 0