De glimlach van een blauwe vrouw

Hoe moeilijk kan het zijn: een mond schilderen? Een bovenlip, een onderlip en een glimlach, klaar.
Zou je denken.
Anderhalf uren heeft het mij gekost: de rode lippen van mijn blauwe vrouw. Grrr. En dat terwijl:
A. Dit niet mijn eerste geschilderde mond is.
B. Dit alweer het tweede blauwe-vrouw-schilderij is dat ik heb gemaakt in korte tijd (en je dus zou verwachten dat ik deze specifieke mond wel ‘in de vingers heb).
Al die tijd keek de blauwe vrouw me aan. Dan weer onbeweeglijk, dan weer met een smalende trek om haar lippen.
Lachte ze me werkelijk uit? Keek ik een volgende keer weer, dan was er van een lach niets meer te bekennen. En dat terwijl het de bedoeling was haar te verrijken met een mysterieuze glimlach…
Ik presenteer u – met enige opluchting – mijn mysterieus lachende blauwe vrouw. Maar of ik helemaal klaar ben met haar lach kan ik niet beloven.

Commentaar schrijven

Commentaren: 0